CUDOWNY MEDALIK – dar Matki Bożej dla Ludzi

Św. Katarzyna Laboureurodziła się 2 maja 1906 r, we Francji, Jako 9 dziecko Piotra i Ludwiki Laboure, potem przyszło na świat jeszcze dwoje rodzeństwa. Kiedy Katarzyna ma zaledwie 9 lat umiera matka osieracając liczną rodzinę. Utrzymanie i wychowanie dzieci spada na ojca. Pozbawiona matczynej miłości Katarzyna oddaje się w opiekę Matce Bożej „Ciebie obrałam siebie za matkę” wyznaje. Katarzyna pomaga ojcu w pracy na fermie i prowadzeniu domu.

W 1818 roku przystępuje do pierwszej Komunii świętej. Wszyscy sąsiedzi poważają Katarzynę. Ma wiele propozycji małżeństwa, jednak odpowiedź brzmi niezmiennie, „nie”. Po wielu perypetiach udaje się przekonać ojca by pozwolił jej wstąpić do Klasztoru. Kiedy pierwszy raz weszła do domu Sióstr Miłosierdzia w Paryżu, by porozmawiać, o warunkach przyjęcia, zobaczyła portret kapłana, którego w dzieciństwie widziała w swoim śnie. Zapytała „kim on jest?”. To nasz założyciel św. Wincenty a Paulo odpowiedziała towarzsząca jej siostra. Wtedy Katarzyna była pewna. Będzie Siostrą Miłosierdzia.

W 3 miesiące później 21 kwietnia 1830 r. przekracza wielką bramę Domu Macierzystego Sióstr Miłosierdzia w Paryżu przy ulicy du Bac 140. „Panie oto jestem”. Odpowiedziała na wołanie Boga. Po 46 latach pokornej służby dla Boga przychodzi czas odejścia. Matka Boża zwalnia ją z tajemnic. Katarzyna zwierza się siostrze Dufes z objawień Matki Bożej.

31 grudnia 1876 r., po przyjęciu ostatnich sakramentów w wieku 70 lat odeszła do Pana. Po 56 latach ekshumowano siostrę Katarzynę w celu beatyfikacji. Ciało jej wydobyto nietknięte. Przywieziono Je na ul du Bac do kaplicy w tym samym miejscu gdzie wiek wcześniej objawiła się jej Matka Boża.

27 lipca 1947 r. została kanonizowana przez Papieża Piusa XII. Nazwana przez Niego „Świętą Milczenia”.

CUDOWNY MEDALIK – dar Matki Bożej dla Ludzi

Święta Katarzyna Laboure zwana Świętą Milczenia opowiedziała o objawieniach jakich doświadczyła; spowiednikowi, a przed swoją śmiercią siostrze ze zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia.

Pierwszy raz Matka Boża objawiła się jej z 18 na 19 lipca 1930 r. i zapowiedziała „Bóg pragnie ci powierzyć misję. Zostanie ona ujawniona 27 listopada”.

Drugi raz, Matka Boża, tak jak zapowiedziała, ukazała się 27 listopada 1930 r. Była sobota g. 5.30 wieczorem. W czasie modlitwy Katarzyna Laboure usłyszała szmer, spojrzała w tym kierunku i zobaczyła Najświętszą Pannę. „Stała, w jedwabnej sukni w kolorze jutrzenki…Jej postać była niezwykle piękna….zauważyłam na Jej palcach pierścienie wysadzone klejnotami…Rzucały one promienie. „głos powiedział. „to symbol łaski jakich udzielam osobom, które mnie o nie proszą”. Następnie wokół Najświętszej panny utworzył się owalny obraz, gdzie widniały słowa wypisane złotymi literami. „O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.

Dalej usłyszała głos „postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Wszystkie osoby, które będą go nosić, otrzymają wielkie łaski. Łaski będą obfite dla tych, którzy nosić go będą z ufnością”. Następnie obraz się odwrócił i Katarzyna Laboure zobaczyła drugą stronę Medalika: litera „M’ z koroną cierniową, drugie przebite mieczem. Usłyszała głos „Litera M z krzyżem powyżej; niżej dwa serca, jedno otoczone koroną cierniową, drugie przebite mieczem. Usłyszała głos „Litera m i dwa Serca mówią dosyć!”. Maryja, Jezus…dwa cierpienia złączone dla naszego zbawienia.

Spowiednik Katarzyny Laboure, ksiądz Aladel rozmawiał w tej sprawie z Arcybiskupem Paryża, który zezwolił na wybicie Medalika według wskazań Bożej i zalecił noszenie go przez wiernych.

Kult Medalika rozprzestrzenił się bardzo szybko. Były liczne nawrócenia i uzdrowienia. Wierni natychmiast nazwali ten medalik „Cudownym Medalikiem”.

(Cudowny medalik) – na awersie z wizerunkiem Maryi z wyciągniętymi ku ziemi ramionami (symbol spływających łask) i z wężem pod stopami, na rewersie z krzyżem, napisem I. M. (Immaculata Maria – Niepokalana Maryja) i dwoma sercami: jedno z cierniami, drugie przebite mieczem.