Nawiedzamy sanktuaria maryjne na Kujawach

Przed dwoma laty nawiedziliśmy Kujawskie Sanktuaria Maryjne na prawo od Wisły, w Skępem i Oborach. Kolejną pielgrzymką na ziemię kujawską – tym razem po lewej stronie Wisły – chcemy niejako uzupełnić naszą ogólną znajomość najważniejszych kujawskich sanktuariów. Służyć temu będzie autokarowy wyjazd z Bazyliki zaplanowany na dzień 9 września (sobota) br. , a celem naszego pielgrzymowania są sanktuaria maryjne w Ostrowąsie, Pakości i Markowicach.

W Markowicach znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Królowej Miłości i Pokoju z cudowną figurą Maryi, ukoronowaną w 1967 roku. Do Markowic przywieziono ją w 1630 r. od sióstr norbertanek ze Strzelna. Figura zasłynęła licznymi uzdrowieniami, które wymodlili sobie przed nią okoliczni mieszkańcy w czasie zarazy w XVII wieku. Z kolei we wrześniu 1939 r. modlitwy do Matki Bożej Markowickiej miały uratować 126 mieszkańców wyznaczonych przez Niemców do rozstrzelania. Początkowo stróżami markowickiego sanktuarium byli karmelici. Po usunięciu ich przez władze pruskie opiekę nad cudowną figurą Matki Bożej przejęli misjonarze oblaci. Od 2013 roku kustoszem Sanktuarium Matki Bożej Królowej Miłości i Pokoju jest miejscowy proboszcz (archidiecezja gnieźnieńska).

Zaś wiejski kościół w Ostrowąsie jest tronem dla Księżnej Kujaw – obrazu Matki Bożej, będącego kopią słynnego rzymskiego wizerunku „Salus Populi Romani”. Jak głosi legenda słynący cudami obraz początkowo chciano umieścić w nowobudowanym kościele w Brzeźnie, ale w blasku wracał on do Ostrowąsa przez jezioro zostawiając na wodzie ślady Matki Bożej. Obecnie czczony obraz, nieznanego malarza, pochodzi z XVII wieku i został ukoronowany w 1984 roku, a budowę kościoła ukończono w 1921 r. Oprócz cudownego obrazu do modlitwy w tym sanktuarium nastraja Droga Krzyżowa pośród zieleni, której poszczególne stacje składają się z figur rzeźbionych w białym kamieniu. Wielu pielgrzymów przyciąga do Ostrowąsa replika cudownego obrazu osadzona w wodach jeziora, nad którym posadowiono Sanktuarium Matki Bożej Pani Kujaw.

Z kolei „Kujawska Jerozolima” zachęca do nawiedzenia Sanktuarium Pana Jezusa Ukrzyżowanego i Matki Bożej Bolesnej w Pakości, w którym posługują franciszkanie. Kalwaria  Pakoska jest drugą co do wielkości kalwarią w Polsce. Tworzące ją Droga Krzyżowa i Droga Pojednania mają razem ok. 4 km długości. Pierwsza droga krzyżowa, prowadząca trasą niezmienioną do dziś, została odprawiona wśród rozlewisk Noteci w 1628 roku, a poszczególne stacje wyznaczały wtedy drewniane krzyże. Po kilku latach rozpoczęto budowę murowanych kaplic według koncepcji, w której Noteć pełniła rolę potoku Cedron. Dziś Kalwaria Pakoska gromadzi najwięcej pielgrzymek w okresie Wielkiego Postu – szczególnie podczas nabożeństw Triduum Paschalnego oraz na uroczystościach odpustowych Podwyższenia Świętego Krzyża.

Wyruszamy z parkingu przed Bazyliką o godz. 630

Pierwszym celem naszej pielgrzymki jest Sanktuarium Matki Bożej Królowej Miłości i Pokoju w Markowicach. Tam weźmiemy udział w specjalnym nabożeństwie dla pielgrzymów, celebrowanym przez kustosza, o godz. 1115. O godz. 1200 uczestniczymy we Mszy św., wspólnej dla wszystkich pielgrzymek. Po Mszy św. ks. kustosz zaproponował nam obiad w obiekcie klasztornym (zupa + II danie).Obiad kosztuje 15 zł. Osoby zamierzające skorzystać z tej oferty powinny to zaznaczyć przy wpisie na listę pielgrzymkową.

Bezpośrednio po obiedzie wyruszamy do Pakości, gdzie na dróżkach tzw. Nowej Jerozolimy odprawimy Drogę Krzyżową. Pielgrzymowanie po ziemi kujawskiej zakończymy przed cudownym obrazem Matki Bożej – Księżnej Kujaw w Ostrowąsie.

Musimy się sprawnie przemieszczać i szanować czas, by zrealizować program pielgrzymki, mimo że te trzy sanktuaria leżą blisko siebie. Jednak na dojazd do nich z Warszawy potrzebujemy ok. 4 godzin. Z tego powodu będziemy mieli dwóch kierowców i musimy się liczyć z późniejszym powrotem – ok. godz. 2100

Koszt pielgrzymki  wynosi 90 zł od osoby, przy korzystaniu z obiadu. Osoby organizujące sobie posiłek prywatnie płacą 75 zł. Zapisy przyjmowane są w kancelarii parafialnej, w zakrystii po nabożeństwach w Bazylice lub telefonicznie do wikarego, który jest przewodnikiem pielgrzymki.